Ustawienie i oświetlenie martwej natury. Kontynuując temat rozpoczęty w poprzednim artykule o martwej naturze. Dowiedzieliśmy się tam co warto ustawić w martwej naturze, skąd czerpać pomysły i jak znajdować elementy modelu. W tym artykule zajmiemy się ustawieniem modelu i jego oświetleniem. Najprostrzym bodaj sposobem na uzyskanie ciekawej kompozycji jest ustawienie dwu przeciwstawnych sobie obiektów, z czego jeden z nich w kilku egzemplarzach (np. kilka kasztanów, kilka piór, kilka kartek
Martwa natura to jeden z najczęściej wykorzystywanych tematów w sztuce. Pojawia się już w starożytności, jednak pierwszą martwą naturę potraktowaną jako samodzielny temat namalował w 1504 Jacopo de' Barbari. Jako gatunek odrębny rozwinęłą się w Holadii w XVII w i zwojowała całą europę zachodnią. Dziś ten rodzaj kompozycji w malarstwie czy rysunku służy przede wszystkim nauce i ćwiczeniom dla adeptów szkół plastycznych i akademii na całym świecie. Martwa natura stanowi świetne ćwiczenie dla
Po wykonaniu wstępnego szkicu (opis w pierwszej części artykułu) przenieś kompozycję na duży format – użyj delikatnego konstrukcyjnego szkicu – tak aby zlokalizować (osadzić) obiekty w kompozycji na arkuszu. Od razu narysuj wszystkie elementy twojej kompozycji, łącznie z „uczciwym” szkicem tkaniny na której ustawiłeś swoją martwą naturę. Pamiętaj aby w dalszych etapach nie rysować pracy „po trochu” nakładaj wszystkie warstwy rysunkowe na całość kompozycji (warto przeczytać wcześniejszy artykuł
